Szanowni Czytelnicy!
Rozpoczynaj\u0105c „Silva Rerum Maslowskich” nale\u017cy spostrzec, \u017ce spo\u015br\u00f3d powy\u017cszych trzech s\u0142\u00f3w tylko ostatnie wymaga od redaktora wyja\u015bnienia. Znaczenie dw\u00f3ch pierwszych mo\u017cna bowiem niezw\u0142ocznie znale\u017a\u0107 w internecie. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 wi\u0119c nad nimi zatrzymywa\u0142.
Natomiast ostatnie – trzecie – wywo\u0142uje natychmiast w\u0105tpliwo\u015b\u0107: „kt\u00f3rych Mas\u0142owskich?” Wed\u0142ug najnowszych danych – os\u00f3b obojga p\u0142ci, kt\u00f3re nosz\u0105 to nazwisko jest niemal 10 tysi\u0119cy. A wi\u0119c odpowied\u017a jest natychmiastowa: „nie wszystkich”, a nawet nielicznych bo tylko zwi\u0105zanych kultur\u0105 i duchem z tytu\u0142owym bohaterem niniejszego serwisu – autorem znakomitego obrazu „Wsch\u00f3d ksi\u0119\u017cyca” – Stanis\u0142awem Mas\u0142owskim (1853-1926). Jest wi\u0119c (a raczej by\u0142o) ich niewielu – gdy\u017c opr\u00f3cz wspomnianego Stanis\u0142awa, jego nie\u017cyj\u0105cy ju\u017c syn, Maciej (1901-1976)
ale ju\u017c nie bracia. Mo\u017ce \u017cona Aniela z Ponikowskich – Mas\u0142owska (1864-1940). Mo\u017ce da\u0142oby si\u0119 „podci\u0105gn\u0105\u0107” kogo\u015b sprzed paruset lat – na przyk\u0142ad grecyst\u0119 Franciszka Mas\u0142owskiego (ur. w 1530, zm. w 1594) – koleg\u0119 poety Jana Kochanowskiego (ok. 1530 – 1584).
Nast\u0119pne pytanie – to sk\u0105d gromadzi\u0142y si\u0119, jak nawarstwia\u0142y owe Silva Rerum? Odpowied\u017a nie jest szczeg\u00f3lnie z\u0142o\u017cona – ze spu\u015bcizny przede wszystkim po tytu\u0142owym bohaterze – Stanis\u0142awie, ale chyba jeszcze bardziej po jego synu Macieju i synowej Anieli z Ponikowskich – Mas\u0142owskiej. Trzeba tu bowiem podkre\u015bli\u0107, \u017ce w\u0142a\u015bnie Maciej, pod koniec swego \u017cycia, nosi\u0142 si\u0119 z zamiarem opublikowania, w ksi\u0105\u017ckowej formie, w\u0142a\u015bnie czego\u015b w rodzaju Silva Rerum – ale w\u0142asnej wersji – to jest Silva Rerum historyka sztuki. Przeszkodzi\u0142a temu Jego \u015bmier\u0107 (1976). Obecnie nie odtworzymy tych zamiar\u00f3w, mo\u017cemy jednak do nich nawi\u0105za\u0107 wykorzystuj\u0105c, a niekiedy i rozszerzaj\u0105c na w\u0142asn\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 plany i my\u015bli potencjalnego autora.
Ta, wspomniana wy\u017cej spu\u015bcizna – jak przysta\u0142o na Silva Rerum – jest bardzo niejednorodna, bardzo rozstrzelona tematycznie, ale i chronologicznie. Z jednej bowiem strony dotyczy drobnych, cho\u0107 charakterystycznych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, a z drugiej – nieraz spraw bardzo og\u00f3lnych, czasem samych podstaw, fundament\u00f3w. W ten spos\u00f3b wibruje jak kalejdoskop – wibruje kolorem i walorem – nasyceniem barw i kontrastem.
Edytowanie niniejszego serwisu mo\u017ce przypomina\u0107 prace edytorskie nad dawnymi tygodnikami, w kt\u00f3rych wi\u0119ksze ca\u0142o\u015bci ukazywa\u0142y si\u0119 w odcinkach. Tak te\u017c b\u0119dzie od samego pocz\u0105tku. Inauguracj\u0105 b\u0119d\u0105 bowiem kr\u00f3tkie lecz charakterystyczne pr\u00f3by poetyckie Macieja (1901-1976) – syna tytu\u0142owego bohatera niniejszego serwisu Stanis\u0142awa (1853-1926) – autora „Wschodu ksi\u0119\u017cyca”.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
[1] Szanowni Czytelnicy! Rozpoczynaj\u0105c „Silva Rerum Maslowskich” nale\u017cy spostrzec, \u017ce spo\u015br\u00f3d powy\u017cszych trzech s\u0142\u00f3w tylko ostatnie wymaga od redaktora wyja\u015bnienia. Znaczenie dw\u00f3ch pierwszych mo\u017cna bowiem niezw\u0142ocznie znale\u017a\u0107 w internecie. Nie b\u0119d\u0119 si\u0119 wi\u0119c nad nimi zatrzymywa\u0142. Natomiast ostatnie – trzecie – …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-8","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/maslowscy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/8","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/maslowscy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/maslowscy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maslowscy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maslowscy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/maslowscy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/8\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":61,"href":"https:\/\/maslowscy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/8\/revisions\/61"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/maslowscy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
C\u00f3\u017c robi\u0107
<\/strong>Ju\u017c nie zrobi\u0119 tego
I nie zrobi za mnie
\u017baden alter ego
I nikt nie p\u00f3jdzie
Drog\u0105 pomy\u015blunk\u00f3w moich
Bo nikt nie stoi
O co ja stoj\u0119.
\u221e<\/em>
[2]
Co to znaczy?
<\/strong>Co to znaczy, \u017ce na niebie tajemnicze znaki wypisuj\u0105 skrzyd\u0142ami fruwaj\u0105ce ptaki?
\u017be w upalny dzie\u0144 za Bugiem \u015bnieg le\u017cy doko\u0142a Mielnika?
\u017be jak step wielkie pola s\u0105 bia\u0142e, jak gryka?
\u017be na jesieni wiosna powraca i ognich\u0105 p\u0142omieni si\u0119 i \u017cytem zieleni?
To nic nie znaczy i to wszystko znaczy,
Za wszystko nagradza i wszystko t\u0142umaczy.
\u221e<\/em>
[3]
\u0141\u0105ka, jak sakrament
<\/strong>\u0141\u0105ka, jak sakrament – w olszynach le\u017cy cicha.
Przycisn\u0105\u0107 j\u0105 do serca i s\u0142ucha\u0107 jak oddycha
Utopi\u0107 si\u0119 w jej g\u0105szczach – w jej ch\u0142odach cienistych
U ton\u0105c w jej trawach – puszystych, soczystych
\u0141\u0105ka jak sakrament – rozdaje zbawienie:
Nadziej\u0119 szmaragdow\u0105 – i mi\u0142o\u015b\u0107 liliow\u0105
I wiar\u0119 jak wiatr szumn\u0105 – wiar\u0119 kolorow\u0105
Kiedy zapali na niej zielone p\u0142omienie s\u0142o\u0144ce.
\u221e<\/em>
[4]
Pierwsze tango
<\/strong>Pierwsze tango – na wodzie pisane – pi\u00f3rami wiose\u0142 piruety.
W stu lustrach \u017cagle skrzyde\u0142 fruwaj\u0105 wspomnieniem,
Ta\u0144cz\u0105 z szalem na zwierciadlanym parkiecie.
Pierwsza mi\u0142o\u015b\u0107 – \u201eA\u201d – jak Anna
W kontredansie zagubiona
Pod jaworem \u015bpi
W czarnym lesie
Bia\u0142\u0105 noc\u0105 otulona.
Wstawaj Mi\u0142o\u015b\u0107!
Jastrz\u0119bie budz\u0105 krzykiem na belwederach gniazd jod\u0142owych.
Ju\u017c przed\u015bwit \u0142amie si\u0119 na p\u00f3\u0142 w b\u0142yskach warkoczy cynobrowych.
Droga na zach\u00f3d, p\u00f3\u0142mrok, ch\u0142\u00f3d, drzewa szumi\u0105, niebo blednie,
Las ko\u0144czy si\u0119 o\u015blepiaj\u0105co,
Nie ma p\u00f3l, \u0142\u0105k, ogrod\u00f3w, nie ma oczu,
Nie ma nic – tylko p\u0142omienie po ziemi p\u0142yn\u0105cego wschodu!
\u221e<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"